In de laatste tien jaar is er nogal wat veranderd op het gebied van honden trainen. In het verleden lag de nadruk meer op het bestraffen van ongewenst gedrag. Waar vroeger een hond werd opgevoed met termen als "hij moet luisteren omdat ik het zeg" en "Ik ben de baas en niet de hond" wordt er tegenwoordig meer aandacht gevestigd op "hoe leert een hond nou eigenlijk?". Hierdoor kwam het ook dat men zich realiseerde dat honden die werden getraind door ze te straffen voor ongewenst gedrag, eigenlijk minder goed konden leren. Als aan leren straf aan te pas komt ervaart de hond stress en door de stress kan hij minder goed leren. Net als bij kinderen, ging men het anders aanpakken. In plaats van met de meetlat op de vingers slaan en in de hoek gezet worden, werden er "krullen" en "plaatjes" ingevoerd. Het kind kreeg er lol in om het goed te doen. Datzelfde gebeurt nu min of meer bij honden. En net als bij de kinderen zijn er altijd een aantal leraren (of trainers) die de traditionele methode wel prima vonden en niet wilden veranderen. Zelfs nu nog zijn het aantal hondenscholen die echt positief trainen met een lampje te zoeken.